رمز عبور را میشود حدس زد، دوباره استفاده کرد یا لو داد. عامل دوم همان چیزی است که اینها را بیاثر میکند.
اگر کسی رمز شما را بداند، میتواند بهجای شما وارد شود. تمام مسئله همین است و هیچ مقدار سختگیری روی پیچیدگی رمز حلش نمیکند.
دو نوع عامل دوم
اپلیکیشن احراز هویت کدی میسازد از رازی که فقط گوشی شما و سرور میدانند. پیامک کد را به شمارهٔ شما میفرستد. اپلیکیشن قویتر است، چون شمارهٔ تلفن را میشود روی سیمکارت کس دیگری منتقل کرد.

اگر امسال قرار است فقط یک چیز را فعال کنید، همان اپلیکیشن احراز هویت باشد.
کدهای بازیابی را جایی نگه دارید که گوشیتان نباشد. راه برگشت، وقتی گوشی گم شود، همانهاست.